Rođen je 20. novembra 1953. godine u Knežini kod Sokoca, a svojim bezvremenskim hitovima obilježio je nekoliko decenija muzičke scene bivše Jugoslavije i regiona.
Njegova ljubav prema muzici započela je već u osnovnoj školi, kroz učešće u različitim kulturno-umjetničkim društvima. Najduže vrijeme proveo je u KUD-u Zija Dizdarević, čiji je član bio sve do odsluženja vojnog roka. Po povratku iz vojske, započeo je svoju profesionalnu karijeru nastupima u popularnim sarajevskim restoranima.
Godine 1979. Bešlić je snimio svoju prvu singl ploču (Grešnica / Ne budi mi nadu), koja je označila početak njegovog uspjeha. Ubrzo su uslijedili brojni albumi i hitovi, a Halid je održao brojne solističke koncerte diljem BiH, Balkana i svijeta.
Osim po svojoj muzičkoj karijeri, Halid Bešlić je bio poznat i kao veliki humanitarac. Posebno je istaknut za vrijeme agresije na Bosnu i Hercegovinu (1992-1995.), kada je učestvovao u više od 500 humanitarnih koncerata širom Balkana i Zapadne Evrope, pružajući podršku ljudima u nevolji.
Tokom svoje karijere, Bešlić je osvojio mnoge nagrade i priznanja za svoja muzička ostvarenja i doprinos. Bio je član Udruženja muzičara BiH.
Njegovi hitovi su postali klasik, a teško je izdvojiti samo nekoliko najpoznatijih jer je svaka pjesma koju je snimio stekla ogromnu popularnost. Neke od njegovih najpoznatijih pjesama uključuju: Sijedi starac, Pjesma samo o njoj, Neću, neću dijamante, Zbogom noći, zbogom zore, Zlatne strune, Eh kad bi ti, Ljiljani, Grade moj, Ne zovi me, ne traži me, Robinja, Jesen u meni, U ime ljubavi, Prvi poljubac, Ja bez tebe ne mogu da živim, Miljacka i Romanija.
Legendarni pjevač narodne muzike Halid Bešlić preminuo je 7. oktobra, u 72. godini života nakon kratke borbe s teškom bolešću.
Bešlić je krajem augusta hospitaliziran na Kliničkom centru Univerziteta u Sarajevu, gdje se nalazio pod stalnim nadzorom ljekara.
